Tomasz Białkowski (ur. 1969 w Jezioranach) – polski prozaik.

Życiorys Urodził się w Jezioranach k. Olsztyna. Autor dwunastu książek. Debiutował w 2002 roku zbiorem opowiadań „Leze”. To przy recenzowaniu tej pozycji krytyk literacki Robert Ostaszewski, po raz pierwszy, użył terminu Proza Północy i rozpoczął dyskusję o zaangażowaniu w literaturze, która przetoczyła się przez ogólnopolskie media. W roku następnym Białkowski opublikował sztukę „Drzewo” (FA-art. 2003, nr 1–2).

W 2005 roku wydał minipowieść „Dłużyzny”, której fragmenty zamieszczono w antologii prozy polskiej prestiżowego niemieckiego kwartalnika die horen. Wydaną w 2006 roku powieść „Pogrzeby” Instytut Książki w Krakowie zaliczył do najciekawszych nowości roku i rekomendował w katalogu „New Books from Poland”. Książka znalazła się w finale literackiej nagrody Warmii i Mazur „Wawrzyn”. Jej fragmenty prezentowano w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie w ramach cyklu „Perforacje literackie”.

W 2008 roku Białkowski opublikował dwie powieści: „Mistrzostwo Świata” oraz „Zmarzlina”. Ta pierwsza była prezentowana w odcinkach codziennie w Radiu Olsztyn. Krytyk literacki Paweł Dunin-Wąsowicz na łamach Lampy (nr 3, 2008) pisze o książce: „To najlepsza rzecz w jego dorobku”.