W anglojęzycznych recenzjach książki akcentowano przede wszystkim pojawiające się w niej oskarżenia o nadmiar fikcji w pracach Kapuścińskiego, choć towarzyszyły temu głosy zwracające uwagę na bardzo płynną granicę między reportażem literackim a prozą beletrystyczną. Recenzent dziennika The Independent skomentował m.in., iż Domosławski niestrudzenie szuka faktów, lecz jest dla swego bohatera łagodnym sędzią. Również dziennikarka magazynu The Spectator, określająca książkę jako całość mianem znakomitej, uznała, że w niektórych miejscach Domosławski tak ukazuje kontekst działań Kapuścińskiego, aby bronić swego bohatera.
Spór prawny rodziny z wydawcą i autorem Alicja Kapuścińska, wdowa po Ryszardzie Kapuścińskim, ze względu na kontrowersyjną jej zdaniem treść, wystąpiła do sądu o wydanie zakazu publikacji książki. Chodziło tu przede wszystkim o naruszenie prywatności i dobrego imienia rodziny poprzez opisanie trudnych relacji Kapuścińskiego z córką, a także jego rzekomej niewierności małżeńskiej. Dodatkowo Alicja Kapuścińska zarzucała Domosławskiemu nadużycie jej zaufania, gdyż to ona umożliwiła mu swobodny dostęp do prywatnego archiwum jej męża. Sąd oddalił wniosek Kapuścińskiej o zatrzymanie publikacji. Z tego samego względu od zamiaru wydania książki odstąpił Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”.