Henryk Mückenbrunn (ur. 10 marca 1903 w ZakopanemWojciech Szatkowski Magia nart. Mostrzowie, wyd. Wydawnictwa Tatrzańskiego Parku Narodowego i Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem, Zakopane 2016, s. 39, zm. 1956 w Vallée Blanche) – polski narciarz, siedmiokrotny mistrz Polski w narciarstwie. Dwukrotny rekordzista Polski w długości skoku, były rekordzista skoczni w Jaworzynce i w Zakopanem.
Urodził się w rodzinie żydowskiej w Zakopanem. Ukończył tam Szkołę Przemysłu Drzewnego. Był członkiem sekcji narciarskiej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Latem wspinał się po górach, a zimą uprawiał turystykę narciarską i dokonał w Tatrach wielu zjazdów. Do jego najsławniejszych szusów należał zjazd ze Skupniowego Upłazu i szus z przełęczy Karb na Czarny Staw Gąsienicowy stromym żlebem i szus z Polskiego Grzebienia w Wysokich Tatrach. Brał też udział w slalomie i w biegu z przeszkodami.