W południowej części Gór Północnoindochińskich ciągnie się płaskowyż Sieng-Khuang zwany Równiną Dzbanów. Wznosi się tam najwyższy szczyt kraju – Phu Bia o wysokości 2820 m n.p.m. Na wschodzie wzdłuż granicy z Wietnamem ciągną się krystaliczne Góry Annamskie, z najwyższym szczytem – Rào Cỏ o wysokości 2235 m n.p.m. Góry te zbudowane są z granitów, wapieni oraz ze skał wylewnych, głównie bazaltów. Jedyne obszary nisko położone w Laosie znajdują się w zachodniej części kraju i stanowią obszar doliny Mekongu.

Klimat Laos leży w strefie klimatu zwrotnikowego o jego monsunowej odmianie, przez co w kraju występuje zjawisko zmiennej cyrkulacji wiatrów, które przekładają się na ich roczny rozkład.

Laos jest krajem wilgotnym, obfitującym w opady, przyczyną jest rzeźba terenu, niewielka odległość od zbiorników wodnych jakimi są oceany (Spokojny i Indyjski). Maksimum opadowe przypada na miesiące letnie, kiedy wieje monsun południowo-wschodni. W zimie opady są niskie, ale rosną wraz ze wzrostem wysokości. Najwyższe opady notuje się na południu kraju, gdzie sięgają 3000 mm. Najniższe zaś na północy, gdzie średnio spada około 1000 mm rocznie.