Niech ci Bóg ześle Boiardów do domu, a szczęście z nimi zawitaIddio ti mandi a casa i Boiardi. mawiano w Scandiano i Reggio.
Spór o Scandiano mały|Herkules I d’Este, protektor poety Dobra skandiańskie tylko w połowie należały do Mattea Marii. Właścicielem drugiej połowy był jego stryjeczny brat Giovanni Boiardo, syn Giulia Ascania, w którego imieniu gospodarowała matka, Kornelia Taddea z domu Pio z Carpi. Kornelia Taddea nienawidziła poety i jego młodej żony. Do zaognienia tej nienawiści przyczyniły się dodatkowo wydarzenia, które zaszły w 1473 roku. Piowie, którzy od dawna prowadzili spór z gminą Reggio o wodę z kanału rzeki Secchii, latem 1473 roku wraz z dwustoma carpigianami wtargnęli na terytorium miasta Reggio, przecięli kanał idący do Reggio i skierowali wodę z Secchii do Carpi. Matteo Maria, który w myśl rodowej tradycji występował zawsze jako defensor et propugnator Reipublicae ReginaeObrońca i opiekun Rzeczypospolitej Reggiańskiej., wyruszył ze swoimi ludźmi i przywrócił wodę Reggio. Rozgniewana stryjenka w porozumieniu ze swym bratem Markiem Pio, postanowiła otruć Boiarda. Posłużono się w tym celu notariuszem Szymonem Boioni z Reggio. Pozyskany przez trucicieli zaufany sługa Boiarda poszedł do Carpi po truciznę, w ostatniej chwili zabrakło mu jednak odwagi, by ją podać swemu panu.