W 1789 roku przechodzi na służbę rosyjską.
W latach 1788–1790 brał udział w wojnie rosyjsko-szwedzkiej, gdzie służył m.in. we flocie, pod dowództwem Karla von Nassau-Siegen. W 1790 został kawalerem rosyjskiego Orderu św. Jerzego, a także otrzymał Order Świętego Aleksandra Newskiego. Był inspektorem kawalerii dywizjonu liflandzkiego. Dowodząc oddziałami stacjonującymi w tym rejonie Imperium Rosyjskiego mieszkał w Valdze. W 1797 roku otrzymał stopień generała kawalerii. Od 3 grudnia 1796 do 15 kwietnia 1799 roku dowodził 12 Starodubowskim Pułkiem Dragonów. Cieszył się łaską Katarzyny II, a po jej śmierci także cesarza Pawła I. Zmarł roku w Petersburgu.
Rodzina thumb|Herb rodu Numsenów Syn duńskiego marszałka Michaela Numsena (ur. 28 mar 1686, zm. 7 września 1757) i Margrethy Marii Thomasiny von Ingenhaef (ur. 8 marca 1705, zm. 8 października 1776). 16 grudnia 1763 roku poślubił w kopenhaskim kościele zamkowym w Christiansborgu damę dworu Franciskę Eleonorę von der Osten (ur. 14 lipca 1737 w Sorø, zm. 8 stycznia 1765 w Aarhus). Z tego związku: Frederica Juliane Marie von Numsen (ur. 25 września 1764 w Aarhus, rok śmierci nieznany) 3 listopada 1775 roku, w kościele w Borbjerg, poślubił Elisabeth Birgittę Sehested (ur. 6 października 1727, zm. 23 czerwca 1804 w Holstebro).