Halotan () – organiczny związek chemiczny, fluorowcowa pochodna etanu. Ma silne działanie anestetyczne. Jest stosowany we wziewnym znieczuleniu ogólnym, samodzielnie lub w połączeniu z innymi anestetykami. W temperaturze pokojowej jest to niepalna, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia ok. 50 °C.
Działanie Charakteryzuje się silnym działaniem anestetycznym, słabym przeciwbólowym i niewielkim działaniem zwiotczającym na mięśnie szkieletowe. W mieszaninie łączony jest z powietrzem, tlenem lub z mieszaniną tlen–podtlenek azotu i w ciągu kilku minut wywołuje znieczulenie, którego głębokość jest proporcjonalna do zastosowanego stężenia. Znieczulenie chirurgiczne odpowiada ok. 0,7–1,0% obj. halotanu w mieszaninie oddechowej. Szybko wydala się przez płuca w ok. 80%, pozostała część jest metabolizowana w wątrobie i wydalana przez nerki.
Interakcje Potęguje działanie i tubokuraryny. Wzmaga toksyczne działanie fenytoiny. Uczula mięsień sercowy na środki beta-adrenergiczne i sympatykomimetyki.