Eurypides zdaje się w swojej wersji między innymi poprawiać to, co mogło mu się wydawać mało wiarygodne w sztuce poprzednika, między innymi fakt, że Filoktet nie rozpoznał w greckim uchodźcy swojego znienawidzonego wroga. U Eurypidesa głos oraz wygląd Odysa zostaje zmieniony przez samą Atenę. Oprócz greckiego wodza na wyspę przybyło także poselstwo trojańskie, znające treść przepowiedni Helenosa, oferując łucznikowi władzę nad miastem w zamian za ocalenie. Wobec dwóch stron wykładających swoje racje mogło zostać ukazane wahanie Filokteta. Także w tej sztuce ostatecznie zwyciężał Odyseusz. Według Diona z Prusy właśnie ta wersja była „najbardziej polityczna i retoryczna” (politikotate i rhetorikotate). Prawdopodobnie należy to rozumieć jako pochwałę zaprezentowanych w tekście zdolności przekonywania słowami oraz wyczucia, rozumu politycznego. Racja stanu zostaje przedstawiona jako ważniejsza od zwykłej, wymaganej od człowieka uczciwości i prawdomówności.