Stopniowo brytyjska policja zaczęła ulegać arabskim atakom i przeszła do działań typowo obronnych, koncentrując się na ochronie ładu społecznego w miastach, pozostawiając żydowskie osiedla same sobie. W rozkazie bronienia ludności miejscowej, brytyjskie władze mandatowe nakazały wybudowanie sieci ufortyfikowanych placówek policyjnych, które nazwano „fortami Tigart”. Były one tak skonstruowane, że mogły wytrzymać ostrzał i ataki ze strony arabskich napastników. Niektóre z tych obiektów służą izraelskiej policji do chwili obecnej. Żydowscy policjanci byli wówczas w bardzo trudnej sytuacji. Podlegali oni rozkazom brytyjskiego dowództwa policji, które było zainteresowane wykonywaniem rozkazów swoich przełożonych, a nie niesieniem pomocy atakowanym żydowskim osiedlom. Dlatego akty pomocy ze strony żydowskich policjantów były w owym czasie tylko pojedynczymi decyzjami jednostek, a nie działaniem policji jako takiej.