Tak otrzymaną mieszaninę poddawano dwutygodniowej fermentacji otwartej, a cierpki smak piwa tonowały słody z bulw papirusa. Kadzie, w których piwa dojrzewały, miały 40 litrów pojemności. Takich kadzi było 8–12 więc jednorazowo można było uwarzyć ok. 400–500 l piwa, które z braku możliwości przechowywania musiano szybko wypić lub sprzedać. .
Grecja i Rzym .
Galia .
Średniowiecze .
Klasztory Warzeniem piwa w średniowieczu zajmowały się m.in. klasztory. Do XI wieku niemal każdy klasztor mógł się poszczycić swoim własnym browarem. Szacuje się, że w roku 1000 na terenach obejmujących dzisiejszą Belgię, Niemcy i Francję działało około 500 klasztornych browarów.
.
thumb|left|220px|Arturo Petrocelli: Mnisi pijący piwo . W modlitwach mnisi dodawali: Fortis ab invicta cruce caelia sit benedicta – bądź pozdrowione znakiem krzyża szlachetne i gęste piwo. Klasztor warzył dwa gatunki piwa: caeliaTLL vol. III, p. 72, s.v. caelia. – .
.
Dwory i miasta thumb|150px|Gambrinus – król piwowarów i piwoszy .
.
.
.