Inni projektanci na początku nie rozumieli, skąd wzięła się przewaga Lotusa. Na początku 1978 roku Gordon Murray zorientował się, dlaczego Lotus szybciej wchodzi w zakręty. Zdawał sobie jednak sprawę, że silniki Alfa Romeo są zbyt szerokie, by samochód wykorzystał efekt Venturiego. Murray namawiał Alfę Romeo do zbudowania silnika V12 na sezon 1979. Miał również pomysł, jak inaczej można zmniejszyć ciśnienie powietrza pod samochodem. W roku 1970 Chaparral 2J był wyraźnie szybszy w serii Can-Am niż konkurencja. Model ten miał dwa wentylatory z tyłu samochodu, napędzane dwusuwowym silnikiem o mocy 55 KM. Wentylatory te odsysały duże ilości powietrza spod podwozia, zmniejszając ciśnienie i wytwarzając dodatkowy docisk. Jednakże rozwiązanie to było zawodne, a w ostateczności zostało zabronione.
Murray zaprojektował wersję napędzaną przez szereg skomplikowanych sprzęgieł biegnących z silnika do jednego dużego wentylatora z tyłu samochodu. Im wyższe były obroty silnika, tym silniejszy był efekt ssania. Podobnie jak Lotus, Brabham miał "fartuchy", które uszczelniały lukę pomiędzy samochodem a podłożem. Umożliwiało to wysysanie powietrza i tworzenie efektu przypowierzchniowego.