Charakterystyka Charakteryzuje się rytmicznym i szybkim, jednocześnie jednak melodyjnym brzmieniem. Zazwyczaj dzieliły się na partie śpiewane przez wokalistkę oraz kwestie rapowane przez mężczyznę. Słowa utworów eurodance zwykle były proste i „wpadające w ucho”, niosące banalne, najczęściej optymistyczne przesłanie. Prawie wszystkie utwory muzyki eurodance kładą nacisk na brzmienie perkusyjne i rytm, a tempo utworów wynosi zwykle około 140 uderzeń na minutę, ale w niektórych kompozycjach może wynosić od 110 do 150 BPM. W eurodance na porządku dziennym był tzw. millivanilizm – utwory były komponowane przez grupę producentów, często stojących za kilkoma projektami naraz, a głosy należały do profesjonalnych wokalistów – oficjalnymi twarzami olbrzymiej części zespołów byli atrakcyjni fizycznie modele płci męskiej oraz żeńskiej. Stąd też powszechne stosowanie tzw. playbacku w czasie występów. W latach 1996–1997, eurodance w tradycyjnej formie zaczął zanikać, a jego miejsce stopniowo zajmował euro-rap, tworzony w dużej części przez eurodance’owych raperów – zarówno faktycznych wykonawców, jak i wspomnianych wcześniej modeli, którzy porzucili rodzime projekty i rozpoczęli nagrania solowe, bądź też w nowych grupach.