W lutym 1984 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, uzyskując dwudziesty wynik na skoczni oraz szesnasty na trasie biegu, co dało mu ostatecznie 19. pozycję w całych zawodach.
Kolejny sukces osiągnął na mistrzostwach świata w Seefeld w 1985 roku, gdzie razem z Hallsteinem Bøgsethem i swoim bratem Geirem Andersenem zdobył swój drugi srebrny medal w zawodach drużynowych. W zawodach pucharowych trzy razy znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, ale na podium nie stanął ani razu. Sezon 1984/1985 zakończył na trzynastej pozycji. Najlepsze wyniki W Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1985/1986, kiedy punktował we wszystkich swoich startach. Cztery razy plasował się w czołowej dziesiątce, ale ponownie nie stanął na podium.
Ostatni raz na podium stanął 13 grudnia 1986 roku w Canmore, kiedy zajął drugie miejsce w zawodach PŚ. W sezonie 1986/1987 punktował jeszcze pięciokrotnie i w klasyfikacji generalnej zajął dwunaste miejsce. W lutym 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Oberstdorfie. Po skokach zajmował piąte miejsce, jednak nie zdołał go utrzymać na trasie biegu i ostatecznie zajął czternastą pozycję. Ostatni oficjalny występ zanotował w zawodach Pucharu Świata 19 marca 1987 roku w Oslo, gdzie zajął 18. miejsce.