W Regulaminie Radiokomunikacyjnym ITU wyróżnia się m.in. zakłócenia dopuszczalne i niedopuszczalne oraz podzbiór tzw. „szkodliwych zakłóceń”, które „poważnie utrudniają, utrudniają w sposób powtarzalny lub uniemożliwiają działanie służby radiokomunikacyjnej”. Kategorie te stanowią podstawę do oceny, czy dane zjawisko zakłóceniowe wymaga działań administracyjnych (np. ograniczenia emisji, zmiany parametrów pracy urządzeń). Klasyfikacja Zakłócenia radiowe można klasyfikować według różnych kryteriów, m.in.:
Ze względu na pochodzenie zakłócenia naturalne – powodowane przez zjawiska geofizyczne, takie jak burze atmosferyczne, aktywność słoneczna (np. burza magnetyczna) czy promieniowanie kosmiczne, stanowiące istotne źródło szumu w zakresie fal krótkich, średnich i długich; zakłócenia sztuczne (przemysłowe, komunalne, domowe) – generowane przez urządzenia techniczne: linie energetyczne, urządzenia dużej mocy, przekształtniki energoelektroniczne, napędy z falownikami, sprzęt RTV/AGD, oświetlenie LED oraz urządzenia radiowe i telekomunikacyjne.