Od tej pory systematycznie i z roku na rok coraz więcej będzie powstawało ekslibrisów i grafik okołoekslibrisowych.
Większość ekslibrisów mistrz wykonał w linorycie. Pozostał mu wierny do końca życia, osiągając w tej technice mistrzostwo. Był to głównie linoryt klasyczny, czarno-biały, ale też artysta nie stronił od linorytu barwionego. Kilkakrotnie powracał również do rysunku tuszem, aby następnie powielić znak książkowy cynkotypią. Eksperymentował jednocześnie w suchej igle, ale powstałych w 1958 r. jedynych w tej technice osiem ekslibrisów odznacza się raczej poszukiwaniem nowej formy, aniżeli poziomem artystycznym godnym uwagi. Waśniewski wykonał również jedną pracę w ceratorycie – także w 1958 roku, ekslibris dla W. Podlachy.
Zygmunt Waśniewski brał udział w licznych wystawach krajowych i zagranicznych. Z ramienia ZPAP jego prace oglądać można było m.in. na Dorocznej Okręgowej Wystawie Plastyki (1953), Okręgowej Wystawie Plastyki Wrocławskiej (1959, 1960, 1962, 1963, 1964), Dorocznej Okręgowej Wystawie Plastyki (1957), Wystawach Plastyki Ziem nadodrzańskich (1959, 1961, 1963), Ekslibris Wrocławski (1960 – 1976).