Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie dziśnieńskim, od 1926 roku w powiecie brasławskim, w gminie Przebrodzie, a następnie w gminie Nowy Pohost.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 376 osób, 69 było wyznania rzymskokatolickiego, 268 prawosławnego, 20 staroobrzędowego a 19 mojżeszowego. Jednocześnie 31 mieszkańców zadeklarowało polską, 339 białoruską a 6 rosyjską przynależność narodową. Były tu 83 budynki mieszkalne. W 1931 w 93 domach zamieszkiwały 472 osoby.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Nowym Pohoście. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Drui i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Nowym Pohoście.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRRhttps://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką.