Urżin Garmajewicz Garmajew, ros. Уржин Гармаевич Гармаев (ur. w 1888 lub 1889 w Togoto w rejonie Czyty, zm. 13 marca 1947 w ZSRR) – oficer sztabu wojsk gen. Grigorija M. Siemionowa podczas rosyjskiej wojny domowej w latach 1918–1921, emigrant wojskowy w Mandżurii, wojskowy Cesarskiej Armii Mandżukuo (generał), dowódca Chingańskiego Północnego Oddziału Ochronnego w służbie Mandżukuo, dowódca X Okręgu Wojskowego, a następnie komendant szkoły wojskowej.
Życiorys Był Buriatem. W 1912 ukończył szkołę miejską w Czycie, po czym pracował jako nauczyciel języka rosyjskiego i buriackiego oraz mongolskiej literatury. Nauczał w różnych szkołach wiejskich w okręgu czytyjskim. W 1917 wstąpił do Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. Podczas rosyjskiej wojny domowej służył w sztabie atamana gen. Grigorija M. Siemionowa, którego wojska walczyły z bolszewikami na Dalekim Wschodzie. Zajmował się formowaniem oddziałów wojskowych spośród ludności buriacko-mongolskiej. W kwietniu 1919 ukończył szkołę oficerską przy sztabie wojsk gen. G.M. Siemionowa, po czym został młodszym oficerem intendentury w 1 Konnym Pułku Buriacko-Mongolskim. Następnie pełnił funkcję oficera do specjalnych poruczeń w Oddziale Wojskowym Buriacko-Mongolskiej Dumy. W grudniu 1919 został przeniesiony do sztabu Samodzielnego Dywizjonu Kawalerii im. gen.