Nieraz tego dowiódł, dowodząc strażnikami Ithilien i zyskując oddanie wielu żołnierzy.
Stosunki Faramira z Boromirem były jak najlepsze.
Gorzej natomiast układały się relacje między Faramirem a ojcem, któremu często nie odpowiadało łagodne usposobienie młodszego syna, a także przyjaźń łącząca go z Gandalfem Szarym. Denethor zresztą wyżej zwykł cenić Boromira.
Imię Faramir jest formą mieszaną języków quenya i sindarin i prawdopodobnie znaczy Klejnot wśród myśliwych.
Wojna o Pierścień Osgiliath U boku swego brata walczył w pierwszej bitwie o Osgiliath (20 czerwca 3018 roku). W przeddzień tej batalii Faramir miał proroczy sen, który nakazywał poszukiwanie Imladris w celu rozwiązania zagadki Zguby Isildura. Sen ten powtarzał mu się kilkakrotnie, ale ostatecznie to Boromir wymógł na nim i na ojcu, że sam wyruszy w tę podróż. Faramir pozostał więc w Gondorze.
Dnia 26 lutego 3019 roku dobiegł go odległy głos Wielkiego Rogu, w który dął Boromir, walcząc po raz ostatni z orkami pod Amon Hen. Trzy dni później zobaczył w okolicy Osgiliath łódź niosącą ciało swego brata.
Ithilien Wkrótce potem (1 marca) Faramir wyruszył z Minas Tirith na wyprawę zwiadowczą do Ithilien.