Podczas pobytu w Krakowie Jarosława Opariwska poznała swojego późniejszego męża – Stepana Banderę. 2 czerwca 1940 w Cerkwi Podwyższenia Krzyża Świętego w Krakowie pobrali się. Sakramentu udzielił o. Stepan Hrab, świadkami byli Luba Łemyk i Wasyl Bandera, uroczystości ślubne „były skromne i bez alkoholu”. Następnie ze względów bezpieczeństwa przenieśli się do Warszawy, gdzie zamieszkali w mieszkaniu wynajętym przez Mykołę Łebedia pod fałszywym nazwiskiem Hucuł. Na początku 1941 Stepan powrócił do Krakowa, a żona do rodzinnego Sanoka. 22 maja 1941 NKWD, w związku z działalnością męża, aresztowało jej teścia i ojca Stepana Bandery – ks. Andrija Banderę (po śledztwie został zamordowany w Kijowie 10 lipca 1941).

Po osadzeniu Stepana w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen Jarosława zamieszkała wraz z córką Natalią w Berlinie-Charlottenburgu. Miała możliwość odwiedzania męża i wysyłania mu paczek raz na dwa tygodnie. Po wojnie wraz z dziećmi towarzyszyła mężowi, kilkakrotnie zmieniając miejsce zamieszkania. W lutym 1946 roku rodzina Banderów przeprowadziła się z Innsbrucku do Monachium, posługując się fałszywym nazwiskiem Kasper (Stepan używał wówczas dokumentów wystawionych na Michaela Kaspera).