Tam, gdzie coś się działo, zawsze można było liczyć na osoby pokroju Dydyńskiego, które za trzos monet podejmowały się każdego, nawet najbardziej niebezpiecznego zadania.
Jerzy, Paweł i Jacek Dydyńscy Synowie Jacka i Anny z Pruszkowskich: Jerzy, Paweł, Michał i Jacek, procesowali Krasickich w latach 1684–1708.
Jacek – Stolnik owrucki 1692 r. Jerzy – Wojski podolski, z którego urzędu zrezygnował 1702 r. Paweł – Pozostawił syna Michała, towarzysza pancernego 1731, następnie pułkownika wojsk koronnych i stolnika latyczowskiego 1742, po którym z żony, Marianny z Gledzianowa Siekierzyńskiej zostało kilkoro dzieci. Z nich: Józef – skarbnik grabowski 1750, skarbnik krasnostawski 1765, wojski mniejszy 1770, a większy krasnostawski 1772, podstoli chełmski 1775, podczaszy 1778, stolnik 1787, w końcu chorąży krasnostawski 1790, kawaler orderu Św. Stanisława 1792.Pozostawił synów: Tadeusza i Kajetana komorników granicznych chełmskich w 1785, Wojciecha księdza i córki: Izabelę, Kajetanę, Annę i Klarę. Marcin – drugi syn Michała, chorąży pancerny, skarbnik grabowski 1744, łowczy chełmski 1750, kasztelan lubaczowski 1761. W 1781 był kandydatem do kasztelanii bełskiej. Żonaty z Katarzyną Nitosławską, nabył Deszkowce około 1761. Synowie jego: Michał szambelan królewski i Franciszek udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie 1782 r.