thumb|200px|Saksoński tarczowy thumb|200px|Saksoński tarczowy thumb|200px|Saksoński tarczowy Saksoński tarczowy – rasa gołębia domowego.
Pochodzenie Gołębie barwne o kolorowych tarczach znane były już w Europie w XV wieku. Nie zawsze są to gołębie obecnie należące do 5. grupy (barwne). Gołębie tarczowe, należące do grupy 5, pod wieloma względami różnią się między sobą, głównie budową, mają jednak jedną cechę wspólną, a mianowicie kolorowe pióra na tarczach skrzydeł.
Saksońskie gołębie tarczowe hodowane są już ponad dwieście lat. Pierwsze ich opisy pochodzą z początku XIX wieku. Najpierw wyhodowane zostały w saksońskich Rudawach tarczowe bez jakichkolwiek ozdób na głowie. Mieszkańcy Górnych Łużyc dodali gładkogłowym koronkę. W okolicach zaś Miśni w Niemczech wyhodowano dwuczube.
Budowa Saksoński tarczowy to silny, o niskiej stosunkowo postawie gołąb typu polnego. Plecy saksońskiego tarczowego powinny być szerokie, szczególnie w ramionach, lekko opadające. Średniej długości szyja, poszerzająca się ku korpusowi, szeroka pierś, dobrze zaokrąglona, nieco wysunięta do przodu, dobrze rozwinięte upierzenie, sprawiają wrażenie, że w wypadku saksońskiego tarczowego ma się do czynienia z gołębiem mocnym, wręcz masywnym.