Harmonijną budowę podkreśla dobrze wykrojone podgardle.
Skrzydła u saksońskiego tarczowego powinny być mocne, stosunkowo długie, a pióra szerokie, nie sięgające końca ogona; ogon także długi, zwarty i noszony prawie poziomo. Lotki nie mogą sięgać końca ogona, lub być od niego dłuższe.
Kolor i rysunek Jak u wszystkich gołębi tarczowych, również u saksońskich tarczowych kolorowe są jedynie pióra pokrywowe na skrzydłach. Pozostałe upierzenie jest śnieżno białe. Ważne jest, aby także kolorowe były pióra kciuka (skrzydełko). Zarówno pióra pokrywowe, jak i pod skrzydłami powinny być tego samego koloru. Wymagane jest od 8 do 10 lotek białych. Mniej lub więcej lotek białych powoduje, że tarcze nie są owalne, lub kształtu jaja. Kolorowe pióra na udach, plecach i piersiach uważa się za wadę.
Saksońskie tarczowe występują w następujących kolorach: czarnym, czerwonym, żółtym, niebieskim i niebieskopłowym. Wszystkie powinny mieć białe pasy. Mogą też być białołuskowate. U niebieskich i niebieskopłowych białe pasy są czarno obrzeżone od strony ogona. Znane są także niebieskie oraz niebieskopłowe z ciemnymi, wręcz czarnymi pasami, a także bez pasów, oraz grochowe niebieskie, a także grochowe niebieskopłowe. Istnieje więc szesnaście odmian barwnych.