Jest ono stosowane bardzo rzadko, ponieważ brak ceł przewozowych może stać się czynnikiem skłaniającym do wyboru tranzytu przez dane państwo, co może przynieść duże wpływy z udostępnienia sieci transportowej oraz środków transportu. W wielu państwach, w tym także w Polsce, dochody te stanowiły znaczną część wpływów budżetowych.
Podział według sposobu określania wysokości ceł: Cło ad valorem – określone w procentach w stosunku do wartości towaru. Cło specyficzne – stawka celna podawana jest w odniesieniu do ilości towaru (np. 2 zł od tony węgla). Cło kombinowane (mieszane) – ustalone w zależności od wartości i ilości towarów.
Podział według charakteru ekonomicznego: Cło fiskalne – zapewniają państwu odpowiednie dochody. Obecnie rola fiskalna ceł nie jest dominująca. Cło ochronne – jego celem jest ochrona produkcji krajowej przed konkurencją zagraniczną. Cło ekspansywne – ma na celu utrzymanie wysokich cen na rynku wewnętrznym.
Podział według rodzaju taryfy celnej: maksymalne Cło optymalne – wielkość cła pozwalająca na maksymalizację osiąganych korzyści przez wprowadzające go państwo. minimalne
Podział według zróżnicowania traktowania: dyskryminacyjne – ustalone na poziomie wyższym od ogólnego preferencyjne – zapewnia szczególnie korzystne warunki wymiany