Oddziały wicewojewody Lénárda Barlabássyego zaatakowały obozujących pod miastem chłopów, lecz zostały początkowo pokonane. W tym samym czasie władze miejskie rozprawiły się z wpuszczonymi za mury dowódcami powstańczymi. Pozbawione ich oddziały Lőrinca Mészárosa odstąpiły od Klużu. W przeciwieństwie do wydarzeń z 1437 roku miasto nie zostało więc w 1514 roku zdobyte przez powstańców. W XV wieku Kluż należał obok Braszowa i Sybina do trzech największych ośrodków miejskich Siedmiogrodu; około połowy XV stulecia liczył prawdopodobnie 5–6 tys. mieszkańców. Pod względem demograficznym ustępował jednak pod koniec średniowiecza Braszowowi, a jego wielkość była porównywalna z Sybinem.

Księstwo Siedmiogrodu W 1541 r. Kluż wszedł w skład Wschodniego Królestwa Węgier, które w 1570 r. zostało przekształcone w Księstwo Siedmiogrodu. Chociaż Gyulafehérvár (Alba Iulia) był polityczną stolicą książąt Siedmiogrodu, Kolożwar stał się głównym centrum kulturalnym i religijnym. Stefan Batory ufundował tu Kolegium Jezuickie w 1581 r. Między 1545 a 1570 r. duża liczba Niemców opuściła miasto z powodu wprowadzenia doktryny unitarianizmu. Miasto stało się głównym ośrodkiem działalności braci polskich wypędzonych z Polski około 1660 rokuStanisław Figiel Siedmiogród: W łuku rumuńskich Karpat. Przewodnik krajoznawczy s.