Stanisław Drabik (ur. 9 września 1900 w Krakowie, zm. 20 stycznia 1971 tamże) – tenor i reżyser operowy, pierwszy polski dyrektor Opery Wrocławskiej.
Życiorys Był synem Michała, strażaka, i Reginy z Rumianów. Ukończył szkołę średnią i szkołę śpiewu S. Bursy w Krakowie. W latach 1917–1918 służył w armii austro-węgierskiej na froncie włoskim. Studia operowe pobierał w Warszawie (pod kierunkiem Ignacego Dygasa) oraz Mediolanie. Debiutował 17 stycznia 1920 r. partią Jontka w Halce S. Moniuszki wystawionej w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W latach 1931–1939 występował w Operze Królewskiej w Belgradzie, a w 1932 roku wyreżyserował tam Casanovę, która była jego debiutem reżyserskim. Występował także w Zagrzebiu, Budapeszcie, Wiedniu i na wszystkich polskich scenach operowych. Jego repertuar obejmował 47 partii tenorowych, między innymi Stefana (Straszny dwór), Geralda (Lakme), Cavaradossiego (Tosca), Don Josego (Carmen) oraz tytułowych Fausta i Manru. lewo|mały|Tablica pamiątkowa we Wrocławiu