Pułk Piechoty Obrony Krajowej Rzeszów Nr 17 – pułk piechoty cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.
Pułk został sformowany 1 maja 1889 roku z połączenia czterech samodzielnych batalionów piechoty Obrony Krajowej, a mianowicie: Batalionu Piechoty OK Rzeszów Nr 55, Batalionu Piechoty OK Kolbuszów Nr 56, Batalionu Piechoty OK Sanok Nr 57, Batalionu Piechoty OK Jarosław Nr 58. Okręg uzupełnień – Rzeszów. Sztab pułku oraz I i II batalion stacjonowały w Rzeszowie, III batalion w Jarosławiu, a IV batalion w Sanoku.
Kolory pułkowe: trawiasty (grasgrün), guziki srebrne z numerem „17”. W lipcu 1914 roku skład narodowościowy pułku: 97% – Polacy.
W latach 1903–1914 komenda pułku oraz wszystkie bataliony stacjonowały w Rzeszowie.
W 1914 roku pułk wchodził w skład 90 Brygady Piechoty OK należącej do 45 Dywizji Piechoty OK (X Korpus)..
W czasie I wojny światowej pułk, złożony w zasadzie w całości z Polaków, wziął udział w walkach z Rosjanami w 1914 i 1915 roku w Galicji między innymi w okolicach Limanowej, Bochni i Gorlic. Największe straty jednostka poniosła w bitwie pod Gorlicami. Żołnierze pułku są pochowani m.in.