Gospodarka Samoa opiera się głównie na gospodarce żywnościowej (produkcja w 80–90%). Najważniejszymi gałęziami są: rolnictwo (85% produkcji opiera się na rolnictwie), rybołówstwo, leśnictwo i turystyka. Jednym z ważniejszych źródeł dochodu narodowego są przekazy pieniężne od emigrantów oraz dotacje z (Japonii, Australii, Nowej Zelandii, Unii Europejskiej). To słabo rozwinięta gospodarka. Jednym z ważniejszych źródeł dochodu stały się przekazy pieniężne. Jak na biedne państwo Samoa posiada niski odsetek analfabetów. Dobrze rozwinięta jest opieka zdrowotna.
W usługach pracuje 63% ludności czynnej zawodowo.
Zużycie energii w 2007 roku wynosiło 109 milionów kWh.
Zadłużenie zagraniczne wynosi 197 milionów dolarów.
Rolnictwo Uprawia się głównie: kukurydzę, ryż, jams, bataty, taro, orzechy kokosowe (kopra), kakao, kava, kauczuk. W rolnictwie trudzi się 14% ludności czynnej zawodowo. Nadal metody zbierania plonów są prymitywne.
W kraju rozwinięte jest rybołówstwo.
Turystyka Turystyka to podstawowe źródło dochodu w tym państwie. Głównymi odwiedzanymi miejscami są plaże i krajobrazy oraz Letolo – jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych w rejonie Pacyfiku.