Ignavusaurus – rodzaj zauropodomorfa żyjącego we wczesnej jurze na obecnych terenach Afryki. Został opisany w 2010 roku przez Fabiena Knolla w oparciu o dobrze zachowany i w dużej mierze kompletny szkielet (tymczasowo skatalogowany jako BM HR 20) odkryty w górnych osadach dolnojurajskiej formacji Elliot w Lesotho. Dokładny wiek tej formacji geologicznej jest nieznany, jednak naukowcy najczęściej oceniają go na hettang. Odnaleziono liczne zęby i wiele kości czaszki, jednak w większości są one bardzo fragmentaryczne – odkryte szczątki czaszki składają się z ponad 120 niewielkich elementów, do największych należą prawa kość kwadratowa i lewa zaoczodołowa. Szkielet pozaczaszkowy obejmuje większość kręgów tułowiowych i około dwóch trzecich długości ogona. Spośród kości obręczy barkowej zachował się jedynie fragment łopatki, podczas gdy kość miedniczna jest w dużej mierze kompletna. Odnaleziono większą część lewej kończyny przedniej, prawej kończyny tylnej oraz niekompletną lewą kość udową i paliczki lewej stopy. Szacuje się, że w chwili śmierci holotyp mierzył około 1,5 m długości i ważył 22,5 kg. Analizy histologiczne kości ramiennej i udowej sugerują, że holotyp zginął jako młody osobnik znajdujący się w fazie szybkiego wzrostu, prawdopodobnie mający mniej niż rok.