Ich córka, Karen Mantler, również została muzykiem.
Wykorzystując zdobyte wcześniej doświadczenia w 1973 Carla Bley i Mantler założyli własną firmę - WATT (wytwórnia płytowa, studio nagrań i wydawnictwo), która miała zajmować się wydawaniem wyłącznie ich własnych płyt.
Niemal od początku Mantlera bardziej interesowało komponowanie, niż przewodzenie zespołom czy koncertowanie. Nagrał wiele albumów solowych eksperymentując z instrumentarium i składami personalnymi. Wśród nich np. album z sekcją smyczkową Londyńskiej Orkiestry Symfonicznej i solistami (Something There), a także kilka albumów, w których warstwę słowną tworzyły teksty pisarzy tak różnych, jak Samuel Beckett ( No Answer), Harold Pinter (Silence) i Edward Gorey (The Hapless Child).
Otrzymywał liczne zaproszenia z Europy i często występował z europejskimi orkiestrami, m.in. szwedzkiego, duńskiego i niemieckiego radia czy orkiestrą opery w Lille (Francja).
Jego album z 1987 Many Have No Speech, to płyta z utworami w języku angielskim, niemieckim i francuskim, oparta na poezji Samuela Becketta, i Philippe'a Soupault. Muzyka została napisana na orkiestrę kameralną, trąbkę i gitary oraz, dodatkowo, głosy muzyków rockowych.