Świątynia Tanzhe (chiń. 潭柘寺, pinyin Tánzhè Sì) – świątynia buddyjska położona w Zachodnich Wzgórzach, w dystrykcie Mentougou, około 45 kilometrów na zachód od centrum Pekinu. Jej nazwa oznacza dosłownie "Świątynia Jeziora i Morwy" i odnosi się do pobliskiego Jeziora Smoka oraz drzew porastających okoliczne wzgórza. Jezioro obecnie już nie istnieje, a pozostałością po nim jest niecka na wzgórzu za świątynią.

Świątynia powstała za panowania Zachodniej dynastii Jin (265-316) i jest najstarszym obiektem sakralnym w mieście. Powstała, zanim jeszcze się rozwinęła zabudowa miejska na obszarze dzisiejszego Pekinu, dlatego mawia się, że "najpierw była świątynia Tanzhe, potem było Yuzhou (dawna nazwa Pekinu)". Uważa się, że jej układ architektoniczny był inspiracją dla architekta Zakazanego Miasta.

Świątynia zajmuje powierzchnię 41 600 m². Jej obecne zabudowania pochodzą z czasów dynastii Ming i Qing, a część pagód jeszcze z czasów dynastii Jin i Yuan. Zabudowa zgrupowana jest w trzy linie biegnące wzdłuż osi północ-południe. Główne budynki znajdują się w linii środkowej;