Jan Jakub Benni (ur. 25 lutego 1800 w Lesznie, zm. 23 stycznia 1863 w Tomaszowie Mazowieckim) – pastor ewangelicki, teolog, hebraista, działacz społeczny.
Rodzina Jan Jakub Benni był synem Michała Piczpacza Benniego, tłumacza przysięgłego z Leszna, i Racheli z Bürgelowów. 19 stycznia 1829 w Warszawie poślubił Angielkę Marię Annę White (1800-1874), córkę obywatela brytyjskiego Arthura White'a i Ludwiki z Harriotów. Miał z nią pięcioro dzieci: dwie córki Annę Amalię i Marię Rachelę oraz trzech synów: Fryderyka Emanuela Hermana (1834-1900), Artura Wilhelma (1839-1867) i Karola Abrahama Henryka (1843-1916), warszawskiego laryngologa i powstańca styczniowego.
Edukacja W latach 1816–1817 uczęszczał do liceum w Warszawie, potem pobierał nauki w Gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Odbył studia teologiczne na Uniwersytecie Królewieckim w Prusach (l. 1823-1826). 31 października 1827 r. został Benni ordynowany na pastora. Od Konsystorza Generalnego Wyznań Ewangelickich w Królestwie Polskim otrzymał pozwolenie na wygłaszanie kazań w celach misyjnych i głoszenie ewangelii wśród ludności żydowskiej. Pracę duszpasterską rozpoczął w Piotrkowie Trybunalskim na stanowisku proboszcza (1827-1833).