tam wstąpiła do działającej w środowisku akademickim organizacji „Życie”. Od 1937 studiowała w Paryżu na Sorbonie na wydziale chemii. Uczestniczyła w organizowaniu pomocy materialnej dla republikańskich oddziałów w Hiszpanii. Do kraju przyjechała latem 1939 na wakacje i tu zastał ją wybuch wojny. Podczas Kampanii Wrześniowej, wraz z falą uchodźców wyjechała do Lwowa, wstąpiła do Komsomołu i na Politechnice Lwowskiej kontynuowała studia, aktywnie zaangażowała się w działalność komitetu studenckiego.
W czerwcu 1941 opuściła zajęty przez ZSRR Lwów, ze względu na swoje żydowskie pochodzenie i pewną śmierć z rąk niemieckich oddziałów Einsatzgruppen uciekła, wraz z falą uchodźców, na wschód ZSRR. Przez dwa lata przemieszczała się po terenie ZSRR utrzymując się z pracy w różnych zawodach, m.in. jako sanitariuszka, robotnica rolna, rybaczka oraz robotnica w przemyśle chemicznym. Pod koniec 1943 wstąpiła do formowanej 3 Pomorskiej Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta 1 Armii WP, w której początkowo pełniła w pułku funkcję instruktorki propagandy.