Z Janiny niemal całą ludność żydowską deportowano w kwietniu 1944 roku do Auschwitz, gdzie większość z nich zginęła.
Romanioci znajdowali się pod ochroną rządu greckiego w czasie nazistowskiej okupacji. Większość z nich radziła sobie lepiej niż Sefardyjczycy, gdyż znajomość greki była wśród nich powszechna, a akcent języka jewanik był niemal identyczny. Sefardyjczycy z których część również znała grekę, mówili na co dzień w ladino, więc nie potrafili mówić po grecku bez akcentu. Trudniej więc było im ukrywać swoje pochodzenie.
Następne straty poniosła żydowska społeczność w Grecji w czasie wojny domowej toczonej od 1946 do 1949 roku. Wielu Żydów, wobec anarchii panującej w kraju, decydowało się na emigrację. Zbiegło się to z utworzeniem Izraela na Bliskim Wschodzie. Migrowano wówczas również do USA. Romaniotów w Grecji pozostało już niewielu.
Współcześnie Niedobitki Romaniotów, poddawanych asymilacji przez Sefardyjczyków, a następnie mordowanych przez nazistów, przetrwały do dziś w Grecji (Janina), w Izraelu i w USA (Nowy Jork). Romanioci mają swoją własną Minhag (tradycje i zwyczaje) akceptowaną przez inne grupy ortodoksyjnych żydów.