Za nią znajdował się dziedziniec a po jego obu stronach umieszczono skrzydła biurowe. Obrys budynku domknięto skrzydłem centralnym mieszczącym wrota, hol główny i halę prezydialną. Za budynkiem zaprojektowano przestrzeń na ogród.
Lata 1927–1930 3 czerwca 1927 r. Zdzisław Mączeński podpisał umowę z Okręgową dyrekcją Robót Publicznych m.st. Warszawy na sporządzenie projektu wykonawczego oraz nadzór autorski nad budową. W ramach przetargu ostała wyłoniona firma budowlana Biuro Budowlane T. Czosnowski i SkaSłownik Biograficzny Techników Polskich tom IV s. 31-32, NOT Warszawa 1994. 28 czerwca uroczyście wmurowano kamień węgielny oraz zamurowano pergamin z aktem erekcyjnym. Prace budowlane prowadzono do 15 grudnia, kiedy to mrozy uniemożliwiły ich kontynuację. Wznowienie prac nastąpiło 27 marca 1928 r., w sierpniu osiągnięto stan surowy otwarty. Ogłoszono przetarg na drugi etap prac, który miał obejmować wzniesienie ścian działowych oraz prace instalacyjne. Zwycięzcą przetargu został dotychczasowy wykonawca. Prace uległy opóźnieniu na skutek braku materiałów oraz strajków robotników, drugi etap planowano zakończyć w grudniu 1929 r. Ze względów finansowych w planie wykończenia budynku wprowadzono oszczędności, m.in. zminimalizowano użycie marmuru do wykończenia wnętrz. W grudniu 1929 r.