Południowe krańce kraju zajmuje aluwialna nizina, wąska na około 25 km. Nizina ta o średniej wysokości 300 m n.p.m. stanowi północy kraniec Niziny Hindustańskiej. Jest to obszar nizinny, podmokły i malaryczny, dawniej w całości porośnięty lasami.
Im dalej na północ tym teren szybko się podnosi, przechodząc od przedgórzy, których średnia wysokość wynosi 800 m n.p.m., poprzez góry Siwalik (800–1200 m n.p.m.), do Himalajów Małych, których średnia wysokość wynosi 2000 m n.p.m., a najwyższe szczyty dochodzą do 2700 m n.p.m. Ich wschodnia część nosi nazwę Mahabharat.
Góry Mahabharat otaczają od południa Kotlinę Katmandu i oddzielają ją od Niziny Hindustańskiej.
W północnej części, wzdłuż granicy z Chinami, ciągną się Himalaje Wysokie (średnia wysokość wynosi około 6000 m n.p.m.) z ośmioma szczytami o wysokości powyżej 8000 m n.p.m. Wznosi się tu najwyższy szczyt kraju – Czomolungma, czyli Mount Everest o wysokości 8848 m n.p.m. Góra ta leży na granicy z Chinami. Poza Mount Everestem do innych ośmiotysięczników należą: Kanczendzonga o wysokości 8586 m n.p.m., Lhotse 8511 m n.p.m., Makalu 8481 m n.p.m., Dhaulagiri 8167 m n.p.m., Manaslu 8156 m n.p.m., Czo Oju 8153 m n.p.m. i Annapurna 8091 m n.p.m.