Daniel Naborowski herbu NabramRodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XII, Warszawa 1915, s. 2., inna forma nazwiska: Naborovius, kryptonimy: D.N., DNCW (ur. w 1573 w Krakowie, zm. w 1640 w Wilnie) – polski poeta (wierszopis) barokowy, dyplomata i tłumacz, sędzia grodzki wileński w latach 1637–1640, cześnik wileński w latach 1635–1640Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, spisy, t. I: Województwo wileńskie XIV–XVIII wiek, opr. H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004, s. 695., marszałek dworu Bogusława RadziwiłłaMarek Miłuński, Zarząd dóbr Bogusława Radziwiłła w latach 1636–1669, w: Administracja i życie codzienne w dobrach Radziwiłłów (XVI–XVIII w.). Seria Fasciculi Historici Novi, Tom IX,Warszawa 2009, s. 273., wyznawca kalwinizmu.
Życiorys Urodził się jako syn krakowskiego aptekarza. Ze względu na swoje wyznanie nie mógł studiować na Akademii Krakowskiej;