w greckiej części Macedonii, przeprowadzano obligatoryjną „rehellenizację” nazwisk, zmieniając je na greckie i grecko-arumuńskie, także wobec rodzin słowiańskich.
W czasie II wojny światowej, Bułgaria wraz ze swoimi sojusznikami, Niemcami i Włochami, brała udział w okupacji terytorium Grecji. Armia bułgarska wkroczyła do tego kraju 20 kwietnia 1941, zajmując prawie całą północną część kraju na wschód od rzeki Struma, poza prefekturą Ewros graniczącą z Turcją, która znajdowała się pod administracją niemiecką. Część zajętych przez Bułgarów terenów: Zachodnia Tracja – była częścią Bułgarii między 1913 a 1919 rokiem i w 1941 została ponownie włączona do tego kraju.
W czasie okupacji dążono do bułgaryzacji tych terenów. Greków wypędzano (około 100 000), osiedlając na ich miejsce Bułgarów. Greckich urzędników zastąpiono bułgarskimi, deportowano miejscowe elity, zamykano greckie szkoły, usuwano greckich duchownych i wszelkie ślady języka greckiego (m.in zmieniano nazwy miast, ale też zacierano napisy wykonane po grecku na pomnikach). Istniał specjalny system zapomóg dla osadników bułgarskich mający zachęcać ich do osiadania w Zachodniej Tracji.