Wilhelm z Lüneburga, zwany także Wilhelm z Winchesteru lub Wilhelm Gruby (ur. 11 kwietnia 1184 w Winchesterze, zm. 13 grudnia 1213 w Lüneburgu) – książę Lüneburga z dynastii Welfów.

Życiorys Wilhelm był najmłodszym synem potężnego księcia Saksonii i Bawarii Henryka Lwa oraz Matyldy, córki króla Anglii Henryka II Plantageneta. Urodził się jako ostatnie dziecko Henryka Lwa po wygnaniu ojca z Niemiec przez cesarza Fryderyka I Barbarossę, w Anglii, na dworze Henryka II. Choć już w 1185 Henryk Lew powrócił do Niemiec, Wilhelm dorastał w Anglii i był wychowywany na dworze swego wuja Henryka II, a potem kuzyna Ryszarda Lwie Serce. W 1193 został wysłany jako zakładnik na dwór nowego cesarza Henryka VI (było to związane z uwolnieniem przez cesarza pojmanego wcześniej Ryszarda Lwie Serce), ten przekazał go księciu Austrii Leopoldowi V, a wobec śmierci tego ostatniego trafił na dwór króla węgierskiego Beli III. Uwolniony został zapewne dopiero po śmierci ojca.