Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia – ruch odnowy w Kościele katolickim, głoszący orędzie Miłosierdzia Bożego, modlący się o nawrócenie grzeszników, wypraszając miłosierdzie dla siebie i świata.
Obejmuje on zgromadzenia zakonne męskie i żeńskie, kontemplacyjne i czynne, stowarzyszenia, bractwa, apostolaty oraz ludzi świeckich.
Zadaniem jego jest szerzenie w Kościele i świecie czci Miłosierdzia Bożego, poprzez świadectwo życia w duchu zawierzenia Bogu (pełnienie Jego woli) i czynnej miłości bliźniego, poprzez dzieła miłosierdzia, czyny i modlitwę, zwłaszcza praktykę nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego w formach podanych przez św. Siostrę Faustynę Kowalską.
Ruch zrodził się z jej charyzmatu i doświadczenia mistycznego.
Jezus wprost zażądał, aby było „zgromadzenie takie”, które będzie głosiło miłosierdzie Boga światu i wypraszało je dla świata (Dz. 436). Siostra Faustyna sądziła początkowo, że ma to być klasztor kontemplacyjny, ale wkrótce Jezus dał jej poznać, że będzie to wielkie dzieło w Kościele, łączące ludzi o różnych powołaniach, którzy zafascynowani miłosierną miłością Boga do człowieka, z nową mocą na różne sposoby będą głosić tę biblijną prawdę całemu światu.
Niektóre fragmenty Dzienniczka św.