Antoni Eryk Natanson (ur. 11 listopada 1862 w Warszawie, zm. 9 grudnia 1933 tamże) – polski lekarz ginekolog, działacz społeczny, jeden z najwybitniejszych pionierów wolnomularstwa w Warszawie.
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej jako syn bankiera Henryka (1820–1895) i Amelii May (1837–1897). Miał dwóch przyrodnich braci: Kazimierza Eryka (1853–1935), bankiera i działacza społecznego i Józefa Eryka (1855–1929), bankiera i działacza społecznego. Miał siedmioro rodzonego rodzeństwa: Marię (1857–1883), żonę Jakuba Natansona, Leontynę (ur. 1858), żonę Stanisława Natansona, Władysława Eryka (1860–1862), Michała Eryka (1861–1938), właściciela ziemskiego, Bronisława Eryka (1865–1905), prawnika, księgarza i wydawcę, Stefana (literata i dziennikarza) i Andrzeja Eryka (1868–1870).