Niszczyciele eskortowe typu John C. Butler – typ amerykańskich niszczycieli eskortowych z okresu II wojny światowej. Zbudowano łącznie 83 jednostki (z tego trzy już po zakończeniu wojny, dwa z nich jako okręty wczesnego ostrzegania), wszystkie służyły w US Navy. W 1957 roku dwa okręty zostały przekazane marynarce wojennej Portugalii.
Historia Niszczyciele typu John C. Butler były budowane w latach 1943–1944 w następujących stoczniach: Consolidated Shipbuilding w Orange, w Bostonie, Brown Shipbuilding w Houston oraz Federal Shipbuilding w Newark.
Wobec zmniejszenia się zapotrzebowania na niszczyciele eskortowe w końcowym okresie II wojny światowej, większość zamówień została anulowana, spośród 293 zakontraktowanych jednostek nie rozpoczęto prac konstrukcyjnych na 206, budowa czterech kolejnych została wstrzymana po położeniu stępki. Do momentu zakończenia działań wojennych wcielono do służby 80 okrętów, później jeszcze jeden, zaś dwa następne ukończono w 1955 roku jako okręty wczesnego ostrzegania radarowego (ang.: Destroyer Escort Radar, DER).