Gotfryd Bogumil Lengnich (niem. Gottfried Lengnich), krypt.: G. L. (ur. 4 grudnia 1689 w Gdańsku, zm. 28 kwietnia 1774 tamże) – gdański historyk, prawnik i syndyk miejski. Luteranin.
Życiorys 1689-1718 Urodził się 4 grudnia 1689. Jego ojcem był Wincenty, kupiec gdański, i Katarzyna z domu Möllers. Uczył się w szkole mariackiej (parafialnej, do roku 1707), a już w wieku 13 lat został wysłany do Gniewu na naukę języka polskiego. Do roku 1710 studiował w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku, a następnie (od 1710) na uniwersytecie w Halle, gdzie w 1713 uzyskał doktorat z prawa, studiując jednocześnie historię i wymowę oraz włączył się w wydawanie miesięcznika „Hällische Bibliothek”.
1718-1728 Po powrocie do Gdańska (powodem było nieuzyskanie katedry prawa na uniwersytecie hallskim), zajął się pracą nauczycielską, a wkrótce podjął badania (w oparciu o archiwum gdańskie), nad historią oraz prawem Królestwa Polskiego, Prus Królewskich i Gdańska. W latach 1718–1719 wydawał w Gdańsku pierwsze na ziemiach polskich czasopismo historyczne „Polnische Bibliothek”, w którym zamieszczał głównie własne rozprawy naukowe.