Miłość blondynki była nominowana do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego w 1966 roku. Fabuła Andula, młoda dziewczyna z klasy robotniczej, mieszka w podupadającym czeskim miasteczku fabrycznym, gdzie na szesnaście kobiet przypada jeden mężczyzna. Pewnej nocy, leżąc w łóżku w internacie ze swoją przyjaciółką, również pracownicą fabryki obuwia, rozmawiają o pierścionku, który Andula dostała od swojego chłopaka Tondy, i plotkują o jej flircie z leśniczym.
Kierownik fabryki, zdając sobie sprawę, że dysproporcja płci negatywnie wpływa na morale i wydajność, organizuje w pobliżu miasteczka manewry wojskowe. Fabryka ma sponsorować potańcówkę, na której pracownice będą mogły znaleźć towarzystwo wśród żołnierzy. Oczekiwania po obu stronach są ogromne: dziewczęta liczą na spotkanie z młodymi mężczyznami, podczas gdy rekruci, z których wielu to w rzeczywistości rezerwiści w średnim wieku, bez formy i już żonaci, nie mogą się doczekać nocy pełnej uwodzenia.
Wieczór imprezy dla części obu grup okazuje się rozczarowaniem.