Następnie wyznaczony został na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. Później pełnił służbę w Polskich Siłach Zbrojnych. 6 czerwca 1942 roku objął dowództwo II Oficerskiego Batalionu Szkolnego Brygady Szkolnej, a 30 grudnia 1942 roku mianowany został zastępcą komendanta Centrum Wyszkolenia Piechoty w Dunfermline. 18 maja 1943 roku został komendantem Centrum Wyszkolenia Służby Etapowej. Seweryn Łańcucki po powrocie do Polski starał się o etat w Wojsku Polskim, jednak władze ze względów politycznych nie przyjęły byłego oficera Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Zatrudnił się jako pracownik fizyczny w Polskich Kolejach Państwowych na stanowisku manewrowego na stacji we Wrocławiu, gdzie uległ wypadkowi podczas pracy. Zmarł 12 maja 1955 roku, pochowany został w Szymbarku.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6988 (17 maja 1922)Nr 6988, Nadany Dekretem Naczelnego Wodza dn. 17 maja 1922 r., nadanie odznaczenia i legitymacji podpisał Adiutant Generalny Naczelnego Wodza mjr.