Działania niemieckich władz okupacyjnych doprowadziły do powstania ruchu oporu w postacji oddziałów partyzanckich Gwardii Ludowej, Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Na Lubelszczyźnie działania partyzanckie prowadził również liczący do 200 partyzantów oddział polsko-radziecki dowodzony przez oficera Armii Czerwonej Fiodora Kowalowa ps. Fiedia, zbiegłego jeńca z niewoli niemieckiej. Oddziałowi nadano imię gen. Józefa Bema.
Oszacowano, że w czasie trwającej 1750 dni okupacji niemieckiej Lubelszczyzny czyli ziem leżących między Wisłą a Bugiem w wyniku rządów okupanta hitlerowskiego śmierć poniosło około 350 tys. mieszkańców, wśród których było około 100 tys. Polaków, oraz około 250 tys. obywateli polskich pochodzenia żydowskiego. Pozostałymi ofiarami byli obywatele polscy narodowości ukraińskiej, białoruskiej i romskiej.