Tom II Kujawy. Zeszyt I Bydgoszcz. Uniwersytet Mikołaja Kopernika. Toruń 1997: aleją Adama Mickiewicza (niem. Bülowstrasse) w kierunku północno-zachodnim, aleją Ossolińskich (niem. Hohenzollernstrasse) w kierunku południowo-wschodnim. W tym samym czasie do placu dociągnięto również wytyczoną od wschodu ul. Powstańców Wielkopolskich i Niemcewicza (niem. Lessingstrasse).
Plac miał formę obszernego skrzyżowania, z trójkątnym zieleńcem pośrodkuna podstawie mapy Bydgoszczy z 1915 r. Zieleniec posiadał powierzchnię 0,26 ha i był oddzielony krawężnikami od jezdni. Pośrodku wykonano kwietniki, zasadzono krzewy i trzy drzewa. W 1926 r. zmieniono kompozycję roślin oraz nasadzono drzewa iglaste i liściasteKuczma Rajmund: Zieleń w dawnej Bydgoszczy. Instytut Wydawniczy „Świadectwo”. Bydgoszcz 1995.
W latach 1905–1911 powstała północna pierzeja placu złożona z pięciu pięciokondygnacyjnych kamienic zbudowanych w stylu secesji i historyzmu malowniczego.
Obecnie Plac Weyssenhoffa stanowi nietypowe skrzyżowanie dróg równorzędnych, oznaczone znakami A-5 40px.