Cykl przymarzania kolejnych warstewek lodu trwa, ponieważ powstające gradziny są unoszone przez prąd wstępujący do szczytowych części chmury, następnie opadają w kierunku podstawy chmury, po czym znowu są unoszone. Dowodem na wyżej opisaną wędrówkę są naprzemienne nieprzezroczyste i przezroczyste warstewki tworzące gradzinę. Bryłki gradu opadają na ziemię dopiero wtedy, gdy stają się zbyt ciężkie dla prądu wstępującego. Prędkość spadania gradzin może osiągać 160 km/h.
Zagrożenie thumb|Wgniecenia w karoserii samochodu spowodowane uderzeniami gradzin Obfity opad gradu ze szczególnie dużymi gradzinami, tzw. gradobicie, może trwać nawet kilka godzin i spowodować znaczące straty, w szczególności w rolnictwie. Gradziny większe od 7 cm stwarzają zagrożenie dla życia człowieka.
W strefach tropikalnych ruchy konwekcyjne, dzięki dużemu nagrzaniu powierzchni ziemi i dolnych warstw powietrza, sięgają znacznie wyżej, niż w umiarkowanych szerokościach geograficznych. Skutkuje to tworzeniem się dużo większych gradzin. W Indiach bryły lodu mają często masę od kilkunastu do kilkuset gramów, a grad wielkości cytryn nie jest niczym wyjątkowym. 6 marca 1981 r.