W latach 1858–61 profesor nadzwyczajny chirurgii na Uniwersytecie w Helsinkach i konsultant w szpitalu wojskowym SveabergVON SZYMANOWSKI Julius Alphons Nicolaus Helsingin yliopiston opettaja- ja virkamiesmatrikkeli 1640-1917.
Od 1861 profesor nadzwyczajny na Kijowskim Uniwersytecie Cesarskim. W 1863 jako chirurg wojskowy służył w rosyjskich oddziałach tłumiących powstanie styczniowe.
W 1866 zachorował na nowotwór jądra. Jesienią 1866 napisał do swojego nauczyciela Adelmanna z prośbą o konsultację, ale ten, wyruszywszy do Kijowa, w drodze zachorował i musiał zawrócić do Dorpatu. Wtedy Szymanowski zwrócił się z prośbą o operację do Pirogowa, który przeprowadził resekcję guza. Dwa tygodnie później Szymanowski przeszedł kolejną operację wykonaną przez Karawajewa. Na początku 1868 roku krwioplucie zdradziło obecność przerzutów do płuc. Guz dał przerzuty także do kości ramienia i do żołądka. W marcu w liście do swojego współpracownika Uhdego pisał, że jest już „jedną nogą w grobie”. Zmarł nagle, o 1. po południu 25 kwietnia tego roku, rzekomo z powodu udaru mózgu spowodowanego zatorem. Pochowany jest na cmentarzu Bajkowa w Kijowie. Wspomnienia o nim napisali Walther i FumagalliFumagalli C. Giulio Szymanowsky. Gazzetta medica italiana, Lombardia 36, ss. 325-327, 1876.