Ojciec żołnierza (ros. Отец солдата) – radziecki film wojenny z 1964 roku w reżyserii Rewaza Czcheidze. Zdjęcia kręcono w obwodzie królewieckim.
Fabuła Jest to opowieść o starym Gruzinie, prostym wieśniaku, który w jednym z pierwszych miesięcy ataku Niemiec hitlerowskich na ZSRR udaje się do szpitala polowego, aby odwiedzić tam swojego syna – młodego oficera wojsk pancernych. Jednak po długiej i pełnej trudów drodze, starzec go tam nie zastaje – syn, wyleczony opuścił szpital i udał się do swojej jednostki. Ojciec dowiaduje się jednak od przygodnie spotkanego żołnierza, że jednostka w której służy jego syn stacjonuje niedaleko, postanawia więc się tam udać. Po drodze trafia w strefę działań szybko przesuwającego się na wschód frontu. Poruszony ogromem zniszczeń i bestialstwem atakujących hitlerowców przyłącza się do rozbitych oddziałów Armii Czerwonej, a następnie, przez kolejne lata bierze udział w jej walkach z Niemcami aż do kwietnia 1945 roku. Przez cały czas rozpytuje o swojego syna, który ciągle jest gdzieś przed nim, w awangardzie nacierających oddziałów pancernych. Starzec w zajmowanych miastach napotyka w różnych miejscach napisy świadczące, że jego syn tu był. W końcu odnajduje go gdzieś w Niemczech, podczas walk o umocniony budynek.