Ostatni raz w najlepszej trójce znalazła się 18 stycznia 1972 roku w Grindelwald, gdzie była trzecia w zjeździe. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1967/1968, kiedy w klasyfikacji generalnej zajęła drugie miejsce, przegrywając tylko z Kanadyjką Nancy Greene. W tym samym sezonie zdobyła także Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu. Była także trzecia w klasyfikacji generalnej sezonu 1970/1971, ulegając tylko Austriaczce Annemarie Moser-Pröll i swej rodaczce, Michèle Jacot. Ponadto w sezonie 1969/1970 ponownie zwyciężyła w klasyfikacji zjazdu, a w sezonach 1966/1967 i 1968/1969 była druga.
W 1968 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Grenoble, zdobywając srebrny medal w zjeździe. W zawodach tych rozdzieliła na podium dwie Austriaczki: Olgę Pall oraz Christl Haas, tracąc do zwyciężczyni 0,46 sekundy. Na tej samej imprezie zajęła także piąte miejsce w slalomie i szóste w gigancie. Igrzyska w Grenoble były także mistrzostwami świata, jednak kombinację rozgrywano tylko w ramach drugiej z tych imprez. W konkurencji tej Mir zajęła czwarte miejsce, przegrywając walkę o podium z Annie Famose. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Val Gardena zdobyła kolejny srebrny medal w zjeździe. Tym razem uplasowała się między Annerösli Zryd ze Szwajcarii i Annemarie Moser-Pröll.